یک توضیح کوچک
"...بقیۀ روز وقتی که زئوس خودش را در کارگاه زندانی می کرد، آنها (زنان زیبا) از جلویم رد می شدند و با بدجنسی زیر لب مسخره ام می کردند:
- بفرمایید ببینید. این مخلوق دکتر فرانکشتین را گم کرده است.
- نه، کازیمودو است که دنبال ناقوسش می گردد...."
مترجمان محترم در پانوشت دربارۀ "کایمودو" توضیح داده اند که: "شاعر ایتالیایی (1968-1901) معرفی کنندۀ سمبولیسم".
مضمون اصلی کتاب "زیبایی" است. در این قسمت هم زنانی زیبا، مردی را که برای زیباتر شدن جراحی شده است مسخره می کنند. ابتدا به فرانکشتین اشاره می کنند که از نمونه های زشتی در تاریخ ادبیات به شمار می آید و بعد به کازیمودو. مسلم است که منظور نظر نویسنده نمی توانسته کازیمودو، شاعر ایتالیایی (+) باشد. بلکه کازیمودو همان "گوژپشت نتردام" (+) است که از دیگر نمونه های زشتی محسوب می شود.
1. اشمیت، اریک امانوئل؛ زمانی که یک اثر هنری بودم، ویسی، فرامرز و حیدری، آسیه (مترجمان)؛ نشر افراز، چاپ چهارم، 1388.
اینجا مینویسم به خاطر نوشتن داستانی که سخته نوشتنش و احتمالا هرچی جلوتر میره، نوشتنش سختتر هم میشه