خوشبخت زنی که به خود و قلبش اطمینان دارد، آنچنانکه میل به زندگی بهتر به دامش نمی اندازد  و ترس از زندگی بدتر به آزمایش بختش نمی کشاند. بلکه همچون کشتی استواری امواج خشمگین را می شکافد و همچنان به راه خود می رود.
از طوفان بیم و از باد مساعد شادی دروغین نشان نمی دهد.
از کینۀ دشمنان نمی هراسد و نیازی به مرحمت دوستان ندارد. نه در برار اینان و نه در برابر آنان سر تعظیم فرو نمی آورد.
خوشبخت زنی که اینچنین به خود اطمینان دارد.
اما
خوشبخت تر مردی که چنین زنی را دوست دارد.



پ.ن. مطمئن نیستم ولی گویا متن از "اسپنسر" است.
پ.ن. توضیح عنوان: این متن بخشی از نامه ایست که بانویی سالخورده برایم نوشته است.